Devlet hizmeti reklamında yetki çıtası yükseliyor
Search Engine Land'in 5 Ağustos 2026 tarihli haberine göre Google Ads'in devlet belgeleri ve hizmetleri politikası 5 Ekim 2026'da güncelleniyor. Reklamverenlerin, reklamını yaptıkları belge ya da hizmet için açık devlet yetkisine sahip olduklarını göstermeleri gerekecek. Ticari sözleşme ve şirket kaydı bu kanıtın yerine geçmiyor.
Politika duruyordu, kanıt çıtası değişiyor
Google Ads'in reklam politikaları yardım sayfası, devlet belgeleri ve hizmetlerinin doğrudan edinilmesini tanıtan reklamları halihazırda kısıtlıyor. Sayfanın ifadesiyle bu tür reklamları yalnızca sertifikalı devletler ve yetkili sağlayıcılar yayınlayabiliyor. Sertifikasyon iki adımlı: uygun kategoride başvuru ve Google'ın reklamveren doğrulama programının tamamlanması.
Search Engine Land'in 5 Ağustos 2026 tarihli haberine göre bu politika 5 Ekim 2026'da güncelleniyor. Search Engine Roundtable ve Search Engine Journal da güncellemeyi aynı tarihle aktardı.
Politikanın kapsadığı alanlar geniş: pasaport ve vize, ehliyet, doğum ve ölüm belgeleri, vergi iadeleri, işletme kimlik numaraları ve sağlık yardımları dahil on beşten fazla kategori sayılıyor.
Neyin kanıt sayıldığı, neyin sayılmadığı
Yetki kanıtı tarafında politika sayfasının mevcut ifadesi şöyle: yetkili bir sağlayıcı olmak için alan adınızın resmî bir devlet web sitesinden bağlantı alması ve o devlet tarafından belirli bir devlet belgesini ya da hizmetini sağlamak üzere yetkilendirildiğinin açıkça belirtilmesi gerekiyor. Devlet sağlayıcıları, yani federal, eyalet ya da yerel yönetimler, üçüncü taraf yetkisi olmadan doğrudan reklam yayınlayabiliyor.
Search Engine Land'in aktardığı güncelleme bu çerçeveyi netleştiriyor. Geçerli sayılan kanıtlar: resmî devlet sitesinden bağlantı, devlet tarafından yönetilen onaylı iş ortağı dizinleri ve resmî düzenleyici portallar. Geçerli sayılmayanlar ise açıkça sıralanıyor: işletme lisansları, ticari sözleşmeler, şirket kayıtları ve devlet tarafından barındırılan blog yazıları.
Hedefleme tarafında da bir kısıt var. Yetkili sağlayıcıların yalnızca yetkilerinin kapsadığı hizmetlerin reklamını yapması ve reklam hedeflemesini ilgili coğrafi bölgelerle sınırlaması gerekiyor. İstisna, doğası gereği sınır ötesi olan hizmetler: elektronik seyahat izinleri, sınır giriş belgeleri ve ABD'nin Trusted Traveler programları gibi.
Politika sayfası ayrıca Google'ın, alan adınız politikalarından herhangi birini ihlal ederse sertifikasyonu istediği zaman reddetme ya da iptal etme hakkını saklı tuttuğunu belirtiyor. Bölgesel istisnalar da mevcut: örneğin sürücü kursları ehliyet kısıtından muaf ve bazı ülkelerde işletme kimlik numaraları için muafiyetler var.
Aracı hizmet reklamının zemini daralıyor
Bu kategoride uzun süredir bilinen bir sorun var: vatandaşın ücretsiz ya da düşük bedelle alabileceği bir belge için, resmî görünümlü sitelerden yüksek hizmet bedeli talep eden aracılar. Kanıt çıtasının yükselmesi doğrudan bu aracıları hedefliyor.
Yeni çerçevenin ayırt edici yanı, kanıtın kimden geldiğine bakması. Bir şirket kaydı ya da ticari sözleşme, şirketin var olduğunu gösterir ama devletin o hizmet için sizi yetkilendirdiğini göstermez. Resmî bir devlet sitesinden gelen bağlantı ise bunu gösterir. Yani kanıt, reklamverenin kendi beyanından çıkıp doğrulanabilir bir kaynağa taşınıyor.
Coğrafi kısıt da aynı mantığın uzantısı. Bir ülkede yetkili olan bir sağlayıcının başka ülkelerdeki kullanıcılara reklam göstermesi, yetkinin kapsamı dışına çıkmak demek. Sınır ötesi hizmetler için tanınan istisna, kuralın amacının erişimi engellemek değil yetkiyi eşlemek olduğunu gösteriyor. Bu değerlendirme bizim.
Zamanlama tarafında iki ay var. 5 Ekim, hazırlıksız yakalanmamak için yeterli bir süre, ama devlet tarafında bir dizine girmek ya da resmî bir sayfadan bağlantı almak kısa sürede halledilebilecek bir iş değil. Bu da bizim değerlendirmemiz.
Türkiye'deki işletmeler için anlamı
Aşağıdaki değerlendirme kaynaklarda yer almıyor, bizim okumamız. Kaynaklarda Türkiye'ye özgü bir kategori listesi ya da muafiyet notu yer almıyor; politika sayfası bölgesel istisnalar tanımlıyor ama bunları burada Türkiye için yorumlamıyoruz.
Buna karşılık ilgili iş kolları Türkiye'de mevcut: vize ve seyahat izni danışmanlığı yapan acenteler, yurt dışı belge ve apostil hizmeti verenler, ehliyet ve sınav süreçlerinde aracılık edenler, çeşitli resmî başvurularda destek sunan danışmanlıklar. Bu işletmelerin bir kısmı gerçek bir hizmet veriyor, bir kısmı ise yalnızca formu doldurup ücret alıyor.
Üç pratik not. Birincisi kendi durumunuzu tespit edin: reklamlarınız bir devlet belgesinin ya da hizmetinin doğrudan edinilmesini mi tanıtıyor, yoksa danışmanlık ve hazırlık hizmeti mi? Bu ayrım politikanın kapsamına girip girmediğinizi belirliyor. İkincisi kanıt hazırlığı: kapsamdaysanız, resmî bir kaynaktan gelen bağlantı ya da onaylı iş ortağı dizini kaydınız var mı, şimdiden bakın; ticari sözleşmeniz bu boşluğu doldurmuyor. Üçüncüsü hedefleme: yetkiniz belirli bir coğrafyayla sınırlıysa kampanya hedeflemenizi de o sınıra çekin.
Kapsamda olmayan işletmeler için de bir ders var: reklam metninde resmî bir kurumla ilişki ima etmek, bu politikanın olmadığı yerde bile itibar ve mevzuat riski taşır. Bu son cümle bizim yorumumuz.
UNALSOFT açısı
Bizim reklam yönetimi çalışmalarımızda politika uyumu, kampanya kurulmadan önce yapılan bir kontrol. Sebebi maliyet: reddedilen bir reklam yalnızca zaman kaybı değil, hesabın geçmişine yazılan bir kayıt. Bu güncelleme iki aylık bir hazırlık penceresi bırakıyor ve o pencerede yapılacak iş reklam metnini düzeltmek değil, yetki kanıtını sağlamak. Kampanyadan önce sorulacak soru sabit: bu iddiayı hangi doğrulanabilir kaynak destekliyor?
Reklamınız hangi iddiayı taşıyor?
Kampanyalarınızın politika uyumunu birlikte kontrol edelim.